Rozdział 1

Cześć jestem Demetria ale mnie to już znacie. Opowiem wam moją historię z Jasiem.

Mieszkam jak narazie w sierocińcu niedługo zbliżają się moje 18-ste urodziny.

Moim marzeniem jest w końcu wyjście z tego "więzienia" i poznanie chłopaka

który obroni mnie przed moim ojcem. Najlepiej żeby był ładny miał 19 lat i był

sławny, moim drugim marzeniem jest to żeby stać się sławną jak Jaś który jest żółwikiem.

Nie istotne. Kiedy był dzień moich urodzin zeskoczyłam z piętrowego łóżka i z wielkim

uśmiechem uczesałam się i poszłam do łazienki. Kiedy weszłam zaczełam myć

zęby i jednocześnie zakładając krótkie spodenki z pasującymi do nich szelkami.

założyłam białą bluzkę wciskając ją w spodenki. Byłam bardzo podniecona i szelki

zaczynały mi przeszkadzać w wkładaniu bluzki, w końcu zdjęłam je energicznym ruchem

wzięłam głęboki oddech i dalej zaczęłam wciskać  bluzkę.

-Udało mi się !- wykrzyczałam z zachwytu.

Jak na 18-latkę wybiegłam z powrotem do pokoju i zaczęłam się perfumować i uczepiać

włosy w koka. Wybiegłam na stołówkę i wzięłam  cokolwiek by tylko się najeść.

Kiedy już skończyłam jeść wybiegłam do pokoju nauczycieli i poprosiłam o 

wcześniejsze zajęcia.

-Czemu tak wcześnie Demetrio- Spytała nauczycielka.

-Ponieważ dzisiaj są moje 18-ste urodziny- odpowiedział z lekkim piskiem 

i podskakując.

-I co w związku z tym ?- Zapytała z lekkim oburzeniem.

-To, że moim marzeniem jest wyjście z tego miejsca, poczucie prawdziwego powietrza,

dotknięcie gołymi stopami trawy, bieganie po lesie, poczucie tego prawdziwego 

wiatru w moich włosach i poznanie tego jedynego- złapałam się za ręce i zaczęłam kiwać na boki.

-Demetrio rzeczywiście spełni się twoje marzenie ponieważ nie musisz mieć

już zajęć ponieważ masz czas na pakowanie się. Demetrio byłaś moją najlepszą

uczennicą będziemy za tobą tęsknic- opowiedziała przytulając mnie.

Oddałam jej uścisk i zaczęłam skakać piszczeć. Pobiegłam strasznie szybko do pokoju

i zaczęłam się pakować tak szybko, że pewnie zapomniałam wielu rzeczy.

Przed ośrodkiem czekała moja mama z samochodem. Zdziwiło mnie to bo jak mnie 

zabierali mama nie miała prawka i takiego zajefajnego auta. Kiedy wyszłam akurat zawiał wiatr,

nie widział jeszcze wtedy mojej mamy. Wzięłam głęboki oddech i rzuciłam walizki biegnąc

w stronę mamy. Kiedy wyciągnęła ręce do przytulenia  wiedziałam, że na mnie czekała przez

te wszystkie lata.